[FanFic FIFA 2014 : Neymessi] Stay with me…

posted on 13 Jul 2014 23:23 by lukson-kun

[FanFic FIFA 2014 : Neymessi] Stay with me…

 

Paring: Neymar * Messi [Neymessi]

Note: แฟนฟิคเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการในหลายๆส่วนครับเพราะฉะนั้นส่วนใหญ่จึง “ไม่เป็นความจริง” นะเออ แต่ตัวละครและสถานที่น่ะมีอยู่จริงนะเออ ...

ปล. เปิดเพลง stay with me ไปด้วยนะ ... บิ้วอารมณ์ๆ

ปลล. รอบนี้ขอใช้ชื่อ เลโอ แทน เมสซี ล่ะนะ #แต่ยังไม่ชินเลยให้ตายปกติใช้แต่เมสซีๆแงงงง้

******************************************************************

 

Neymarjr.: ผมไปหาพี่ที่ห้องพักได้ไหม ??

.
.
.
.

                กว่าที่เลโอจะหยิบโทรศัพท์ดูข้อความที่เด้งขึ้นมานั่นก็ปาเข้าไปเกือบ 3 ชั่วโมงให้หลังแล้ว เขาเพิ่งจะเลิกซ้อมและกำลังจะเตรียมตัวกลับที่พักเพื่อพักผ่อนก่อนการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศที่ต้องเจอกับเยอรมนีวันพรุ่งนี้ และทันทีที่เช็คโทรศัพท์แล้วเห็นข้อความของรุ่นน้องร่วมสโมสรความรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นก็กัดกินความคิดของเขาแทบจะทันที

 

                Leo: ขอโทษทีคู่หู ฉันเพิ่งจะเลิกซ้อม ตอนนี้นายอยู่ไหน ??

 

                กัปตันร่างเล็กยืนรอข้อความตอบกลับอยู่ร่วมหลายนาทีแต่ก็ยังไม่มีแม้จะขึ้นว่า read ด้วยซ้ำ เขาเลยเลือกถือสมาร์ทโฟนของตัวเองเดินเข้าห้องแต่งตัวไปเก็บของเปลี่ยนเสื้อเพื่อที่จะเดินทางกลับโรงแรมที่พักอยู่กับเพื่อนๆในทีม แน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะโทรไปหาแฟนสาวของเขา ฟังเสียงของเธอและเสียงอ้อแอ้ของลูกชายตัวน้อยวัยขวบกว่าๆเพื่อเพิ่มกำลังใจอีกส่วนหนึ่งให้ตัวเองด้วย ... จะว่าเขาติดลูกก็ได้ โอเค เขายอมรับ ...

 

                หลังจากคุยกันเสร็จก็หันมาเก็บของและเดินออกจากห้องแต่งตัว น่าแปลกใจที่ข้อความที่ส่งไปให้รุ่นน้องผิวแทนร่วมสโมสรนั้นยังคงไม่ขึ้นว่าถูกอ่านแล้วเหมือนเดิม ... อาจกำลังยุ่งอยู่หรือเปล่า ??...

 

                Neymarjr.: ผมอยู่ที่โรงแรมที่พวกพี่พักอยู่

 

                “เฮ้ย!?” ถึงกับตะโกนด้วยความตกใจ ... อยู่ที่โรงแรม ??... บ้าน่า เกิดอะไรขึ้นกับคู่หูรึเปล่า ปกติไม่มาแนวๆนี้แน่นอนไม่ใช่หรือไง ??

 

                Leo: นายอยู่ที่นั่นนานหรือยัง ?? รออีกแปบนะฉันกำลังรีบกลับที่พักน่ะคู่หู

 

                กองหน้าร่างเล็กของทีมชาติอาร์เจนติน่ารีบจ้ำขึ้นรถบัสก่อนเป็นคนแรก ในใจเริ่มกระวนกระวายอาจมีอะไรเกิดขึ้นกับรุ่นน้องร่วมสโมสรคนนี้หรือเปล่า ยิ่งข้อความที่ตอบมาแต่ละทีนั้นช้าแสนช้ายิ่งทำให้รู้สึกไม่ดีเข้าไปใหญ่ ระหว่ารอเพื่อนร่วมทีมขึ้นรถบัสจนครบเลโอเลยถือโอกาสเข้าอินเตอร์เน็ตเพื่อตรวจสอบข่าวการแข่งขันชิงที่สามไปด้วย

 

                ทันทีที่เห็นผลการแข่งขันกัปตันร่างเล็กวัย 27 ปีก็แทบจะไม่ต้องเดาเลยว่ารุ่นน้องร่วมสโมสรของตนนั้นเป็นอะไร ความรู้สึกเป็นห่วงเริ่มจุกอยู่ในอกจนแทบรอให้รถบัสเคลื่อนตัวออกจากสนามซ้อมกลับสู่โรงแรมแทบไม่ไหว

 

                Neymarjr.: ผมอยู่ตั้งแต่ส่งข้อความหาพี่ ...

 

                ข้อความที่เพิ่งถูกส่งตอบมายิ่งทำให้เลโออยากจะเร่งคนขับรถบัสให้พาไปถึงที่หมายเร็วๆใจจะขาด เขาเป็นห่วงรุ่นน้องตัวแสบคนนั้น ... เด็กคนนั้นอ่อนไหวมาก ... มากเกินไปที่จะอยู่คนเดียวในเวลานี้ ...

 

                Leo: รออยู่ที่นั่นนะ ถ้าถึงแล้วเดี๋ยวฉันทักนายไปคู่หู

 

                คราวนี้หน้าจอขึ้นว่า read แทบจะทันทีที่เขาพิมพ์ตอบไปแต่คนอีกฝั่งก็ไม่ได้ส่งข้อความตอบกลับมา ...ช่วยขับรถเร็วๆหน่อยไม่ได้หรือยังไงกัน!!....

 

 

 

                เนย์มาร์นั่งจ้องโทรศัพท์มือถือของตนเองหลังจากข้อความสุดท้ายที่รุ่นพี่ร่วมสโมสรส่งข้อความมาหาเขา ความจริงเขานั่งจ้องมือถือตัวเองมาตั้งแต่สามชั่วโมงที่แล้วด้วยซ้ำ เขาเดินทางมาที่โรงแรมที่รุ่นพี่ร่วมสโมสรของเขาพักอยู่แทบจะทันทีที่ปลีกตัวออกมาหลังการแข่งขันชิงที่สามนั้นจบไป และแน่นอนบราซิลนั้นแพ้ ... มันเป็นเรื่องที่น่าเจ็บใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แค่คิดว่าสี่ปีข้างหน้าค่อยเอาใหม่ ค่อยมาพยายามใหม่แล้วใช้การพ่ายแพ้ในปีนี้เป็นบทเรียน

 

                กองหน้าผิวแทนนั่งมองหน้าจอโทรศัพท์นิ่งอยู่แบบนั้นอีกพักใหญ่ หน้าจอมันยังคงดำสนิทเพราะอยู่ในระหว่างการพักหน้าจอ ยังไร้ข้อความเด้งขึ้นมา ... ช้าจัง ...

 

                อาการปวดจี๊ดๆที่หลังยังคงทำให้รู้สึกรำคาญไม่เลิก เอาจริงๆเขาก็ยังไม่ได้หายสนิท อาการปวดยังคงแสดงออกมาทุกครั้งที่เขาเดินหรือเผลอขยับตัวอย่างแรง เขาอยากหายเร็วๆเพราะจบบอลโลกก็เป็นลีก ลาลีกาสเปนแล้ว เขาอยากหายทันลงตัวจริง ... เขาอยากลงเตะกับรุ่นพี่ตัวเล็กคนนั้น ...

 

            Leo: คู่หูอยู่ไหนน่ะ ??

 

                ข้อความเด้งขึ้นมาเรียกเนย์มาร์ให้ออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง หนุ่มผิวแทนชะโงกหน้าไปที่ประตูทางเข้าของโรงแรม เขาเห็นนักเตะของทีมอาร์เจนติน่าทยอยเดินกันเข้ามาแล้วและเขาก็เห็นรุ่นพี่ตัวเล็กคนนั้นแล้วด้วยแต่เขาเลือกที่จะไม่แสดงตัวแล้วตอบข้อความไปแทน

 

                Neymarjr.: พี่พักอยู่ห้องไหน ... เดี๋ยวผมขึ้นไปหาที่ห้องพักดีกว่าจะได้ไม่วุ่นวาย

 

                Leo: ฉันพักอยู่กับอเกวโร่นี่สิ

 

                หนุ่มบราซิเลียนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะลุกไปที่เคาท์เตอร์ของโรงแรมเพื่อจองห้องพัก มันโชคดีที่ยังมีห้องพักว่างอยู่แม้จะอยู่ห่างไกลกับชั้นที่นักเตะอาร์เจนติน่าพักอยู่ก็เถอะ

 

                Neymarjr.: ผมเปิดห้องพักแล้ว ... คืนนี้พี่พักกับผมได้ไหมคู่หู ...

 

                คราวนี้เป็นทางฝ่ายเลโอซะเองที่เงียบไปนานก่อนที่ข้อความจะเด้งขึ้นมาอีกครั้ง

 

                Leo: ก็ได้ ... นายพักห้องไหนล่ะคู่หู ... ?

 

                ตามจริงเขาไม่คิดว่ารุ่นพี่ร่างเล็กคนนั้นจะยอมทำตามคำขอร้องที่ดูเอาแต่ใจของเขาด้วยซ้ำไป มันดูเอาแต่ใจเกินไปแล้วก็ดูจะรบกวนทั้งรุ่นพี่ของเขาและเพื่อนร่วมทีมอีกด้วย

 

                Neymarjr.: ผมพักอยู่ห้อง .....

 

 

 

                เนย์มาร์นอนเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปเรื่อยๆระหว่างรอเสียงเคาะประตูที่ห้องพักของตัวเอง เขานอนรออยู่ในสภาพนี้มาเกือบชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่ที่เขาตอบข้อความสุดท้ายไป เปลี่ยนช่องไปมาเรื่อยๆหวังให้มันฆ่าเวลามากกว่าที่จะหาช่องใดช่องหนึ่งดู

 

                ติ๊ง!

 

            Leo:  ฉันอยู่หน้าห้องนายแล้วนะคู่หู ...

 

                คนที่นอนเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆแทบจะกระโดดลงจากเตียงแล้วพุ่งไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว เจ้าของห้องพักส่องผ่านตาแมวเห็นคนตัวเล็กในชุดเสื้อยืดคอกลมกับกางเกงขาสั้นสบายๆยืนรอพร้อมถือสมาร์ทโฟนของตัวเองอยู่ มือสีแทนปลดล็อคกลอนแล้วเปิดประตูห้องออกช้าๆ

 

                “นึกว่าจะมาผิดห้องซะแล้ว ฉันเลยไม่กล้าเคาะห้องน่ะคู่หู” รอยยิ้มอบอุ่นตามแบบฉบับของเจ้าตัวส่งมาให้รุ่นน้องผิวแทนซึ่งเนย์มาร์ก็แค่ยิ้มตอบบางๆแล้วขยับตัวหลีกทางให้กัปตันร่างเล็กเดินเข้ามาในห้อง เลโอรีบเดินเข้าไปในห้องพักอย่างรวดเร็วก่อนที่จะมีคนเห็น เขาไม่อยากทำให้เกิดความวุ่นวาย

 

                “ขอโทษที่ผมเอาแต่ใจนะคู่หู ...” หลังจากที่ปิดประตูล็อคเหมือนเดิมแล้วกองหน้าเบอร์ 10 ของบราซิลก็เอาแต่ยืนทำหน้าหงอยอยู่ที่ประตู ผิดกับเจ้าของร่างเล็กชาวอาร์เจนไตน์ที่ตอนนี้ไปนั่งแปะที่ปลายเตียงไล่เปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปเรียบร้อยแล้ว

 

                “นายทำฉันเป็นห่วงแทบแย่เลยนะคู่หู มานี่สิ” มือขาวๆนั่นกวักเรียกคนที่ยังยืนหงอยอยู่ตรงประตูให้เดินเข้ามาหา หนุ่มผิวแทนทิ้งน้ำหนักตัวนั่งลงข้างๆรุ่นพี่ตัวเล็ก “ฉันเชื่อมั่นว่าสี่ปีข้างหน้านายจะพาบราซิลคว้าแชมป์ได้แน่นอนคู่หู” รอยยิ้มปลอบโยนมาพร้อมกับมือขวาที่ลูบผมของรุ่นน้องตัวสูงเบาๆ “จำปีนี้เอาไว้เป็นบทเรียนแล้วอีกสี่ปีข้างหน้าอย่าผิดพลาดแบบครั้งนี้อีก แล้วก็ถึงเวลานั้นฉันเชื่อว่านายจะแข็งแกร่งพอที่จะพาบราซิลคว้าแชมป์”

 

                “ถ้าพี่เชื่อ ... ผมก็เชื่อ ผมจะพยายามเพื่อความฝันของผมเหมือนกัน...” ใบหน้าที่มักแสดงความทะเล้นออกมาถูกแทบด้วยรอยยิ้มบางๆ “ผมเชียร์พี่อยู่นะ ... พี่ก็พยายามด้วยแล้วลาลีกาผมจะรีบหายแล้วไปคว้าแชมป์ลาลีกาด้วยกันอีก”

 

                “ทำไมนายถึงเชื่อมั่นฉันขนาดนั้นนะ” คนตัวเล็กหัวเราะเบาๆกับคำพูดของรุ่นน้องร่วมสโมสร

 

                “เพราะผมเชียร์พี่ไงคู่หู” คำตอบที่ดูไม่ควรจะเอามาเป็นคำตอบยิ่งเรียกเสียงหัวเราะจากคนข้างๆตัวได้เป็นอย่างดี เนย์มาร์ขยับยิ้มตามก่อนจะโถมตัวลงที่นอนโดยดึงคู่หูตัวเล็กลงไปด้วย

 

                “เฮ้ๆๆ คู่หู ถ้าจะนอนเดี๋ยวฉันไปนอนอีกเตียงก็ได้ ไม่ต้องไล่กันแบบนี้หรอก” เลโอพยายามจะดันตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ก็โดนแขนสีแทนนั่นล็อคเอาไว้โดยการกอดรอบเอวแน่น “ท่านี้ไม่ดีเท่าไรนะคู่หู ...” คนโดนกอดค่อยๆแงะแขนของคู่หูตัวเองออกแต่คนกอดก็ยังคงกอดแน่นเหมือนเดิม

 

                “อยู่แบบนี้ซักแปบนะคู่หู” โหมดเด็กขี้อ้อนถูกสับสวิชต์อีกครั้งหลังจากที่เลโอได้เห็นเมื่อตอนอยู่โรงพยาบาล กัปตันร่างเล็กเลยทำได้แค่นอนอยู่นิ่งๆให้หนุ่มผิวแทนตัวสูงนอนกอดแทนหมอนข้างไปจนกว่าจะพอใจ “คืนนี้พี่อยู่กับผมทั้งคืนนะ อย่าไปไหนจนกว่าจะเช้านะ ...”

 

                ...ท่าทางเหมือนเด็กแบบนั้นใครมันจะปฏิเสธลง...

 

                “นายกอดฉันไว้แบบนี้ฉันจะไปไหนได้ล่ะคู่หู” เหลือบตามองรุ่นน้องชาวบราซิเลียนที่เอาหน้าซุกกับผมของเขา ... ดูเหมือนเด็กขาดความอบอุ่นไม่มีผิด ...

 

                หนุ่มผิวแทนยังคงกอดรุ่นพี่ตัวเล็กอยู่อย่างนั้น ปล่อยเวลาให้ผ่านไปเรื่อยๆอย่างไร้ความหมาย ตอนนี้เขาไม่ต้องการคำปลอบโยน ไม่ต้องการคำพูดอะไร ขอแค่อยู่แบบนี้อีกสักพักให้ความรู้สึกขุ่นมัวที่เกิดขึ้นอยู่นั้นหายไปเองอย่างช้าๆ ขอแค่อยู่แบบนี้อีกสักพักให้ทุกๆอย่างมันโอเค “คู่หู ...”

 

                “หืม ??” เลโอเงยหน้าขึ้นมาตามเสียงเรียกนั่นทำเอากัปตันร่างเล็กถึงกับชะงัก ริมฝีปากที่ห่างกันเพียงไม่กี่เซนต์ทำให้เขาต้องก้มหน้าหลบ

 

                “ผมจูบพี่ไม่ได้หรอ ...” เสียงจากคนที่สูงกว่ามันฟังดูแผ่วและเบาคล้ายกับขนนก ไร้ที่ยึดเหนี่ยวและพร้อมที่จะปลิวหายไปได้ตลอดเวลา “คู่หู ...”

 

                “เฮ้ คู่หู ... ฉันไม่ว่าหรอกนะที่นายเลือกฉันเป็นที่พึ่งแทนที่จะเป็นแฟนสาวของนายและฉันจะไม่ถามด้วยว่าทำไมเพราะนายเป็นคู่หูของฉัน ...” คนอายุมากกว่าค่อยๆเรียบเรียงคำพูด เขารู้เด็กคนนี้กำลังแกว่ง เนย์มาร์กำลังหาใครสักคนที่เขาจะสามารถจับเอาไว้ได้และพยุงเขาขึ้นมา และคนที่เนย์มาร์เลือกตอนนี้ก็คือเขาซึ่งเป็นคู่หูร่วมสโมสร “นายไม่ควรเอาอารมณ์ของนายตอนนี้มาปนกับสิ่งที่นายกำลังคิดอยู่หรอกนะคู่หู”

 

                “แต่ ...” คนอายุน้อยกว่ากำลังจะอ้าปากเถียงแต่ก็โดนกัปตันชาวอาร์เจนไตน์พูดขัดก่อน

 

                “ถ้าฉันให้นายจูบฉันตอนนี้ ... มันจะไม่จบแค่นี้รึเปล่า มันจะมีมากกว่านี้คู่หู ฉันยอมรับเวลานายเป็นแบบนี้ฉันขัดใจนายไม่ได้เพราะงั้นฉันถึงไม่อยากให้มันเกิดขึ้น” คนตัวเล็กเงียบลงไปเล็กน้อยแล้วพูดต่อ “ฉันไม่อยากให้มันมารู้สึกผิดทีหลัง ทั้งต่อนาย ต่อฉัน ต่อคนรักของนาย ต่อลูกของนายและที่แน่ๆ ต่อคนรักและลูกของฉันด้วย”

 

                คนที่กำลังโดนสั่งสอนอยู่เงียบฟังทุกคำพูด ...เขารู้และเข้าใจทุกสิ่งที่รุ่นพี่ร่างเล็กคนนี้ต้องการจะสื่อ เขาเข้าใจว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นตอนนี้ไม่ใช่ความรัก แน่นอนสิ คนที่เขารักน่ะแฟนของเขาแน่นอนอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ ... เขาต้องการแค่คนๆนี้ที่สุด ...

 

                “ผมรู้ ... แต่...”

 

                “ไม่มีแต่คู่หู ไม่เอาน่านี่ฉันก็อยู่กับนายจนถึงเช้าเลยนะ” รอยยิ้มเดิมๆที่มองกี่ครั้งก็ทำให้สงบลงได้เสมอยังคงอยู่บนใบหน้าของกองหน้าชาวอาร์เจนไตน์

 

                “งั้น ... พี่จับมือผมไว้ได้ไหม ??” ไม่ต้องรอการอนุญาตเจ้าของมือสีแทนก็คว้ามือของกัปตันทีมชาติอาร์เจนติน่ามาจับไว้แน่นแล้ว “อยู่แบบนี้จน ... ถึงเช้านะคู่หู ...”

 

                “ถ้าแบบนี้ล่ะก็โอเคคู่หู ...” คนตัวเล็กกว่ากระชับมือจับตอบ ขยับยิ้มขบขันเบาๆกับท่าทางขี้อ้อนของเด็กน้อยตัวสูงกว่าคนนี้ “แต่เช้าแล้วปลุกต้องตื่นนะ ...”

 

                “อือออ ผมจะ ... ตื่น ...” น้ำเสียงที่ฟังดูท่าทางว่าคนพูดใกล้จะหลับเต็มทีแล้วแต่แขนก็ยังไม่เลิกพาดกอดเอวเขาแถมมืออีกข้างก็ยังไม่ยอมปล่อยมือของเขาอยู่ดี ...จะนอนทั้งๆที่อยู่ในท่านี้น่ะนะ ??... เลโอไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรืออะไรดีแต่ก่อนที่จะคิดอะไรมากไปกว่านี้คนที่ดูเหมือนหลับไปแล้วจู่ๆก็พูดขึ้นมา “พรุ่งนี้พี่สู้ๆนะ ผมเชียร์พี่กับทีมอาร์เจนติน่าอยู่นะ ไม่ใช่เชียร์เพราะแค้นที่บราซิลแพ้แต่เชียร์เพราะมีพี่นะคู่หู ...”

 

                คนฟังถึงกับหลุดยิ้มขำออกมา “พวกเราจะพยายาม การชูถ้วยแชมป์ก็เป็นความฝันของพวกเราเหมือนกันจะทำให้เต็มที่ ... ขอบใจนะคู่หู ตอนนี้นอนเถอะพรุ่งนี้ฉันมีซ้อมเช้าด้วย”

 

                แขนสีแทนนั่นกระชับเอวคู่หูตัวเองดึงมาให้ใกล้แล้วซุกหน้ากับกลุ่มผมสีเข้มนั่น “อืออออ ... ฝันดีคู่หู” บอกเสียงอู้อี้ก่อนที่จะหลับไปทั้งๆที่ยังกอดคนตัวเล็กกว่าไม่ปล่อยส่วนคนโดนกอดในเมื่อทำอะไรไม่ได้ก็ตัดสิใจนอนมันทั้งๆแบบนั้น

.

.

.

.

“ฝันดีเหมือนกันคู่หู ...”

 

 

**********************************************

นี่แม่งใช่คู่หูกันแน่หรอวะะะะะะ!!! /ล้มโต๊ะ/ อันนี้เขียนจากฟีลเพลงล้วนๆ

ขอบคุณที่เตี้ยมีสติพอไม่ตามใจเด็กจนเกินไป โฮกกกกก จริงๆแค่นี้ก็ตามใจจนเด็กมันจะเคยตัวแล้ว!

จริงๆอยากเขียนฟิคเนย์เมสซีแบบที่ ... เหมือนจะมีอะไรแต่ไม่มีอะไร ... มากกว่าที่จะเขียนออกมาเป็นแนวๆนี้

เพราะคู่นี้ไม่มีอะไรเลยอยากเขียนออกมาให้เรียลที่สุดแต่มันก็ ... โอเค ตายอีกจนได้ ฮืออออ

มโนเกินไปก็ทำลายความเรียลงี้ล่ะ Orzlll #คืนนี้เชียร์บอลครับ!! <3

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ฮอลลลลเนย์น่ารักมากค่ะช่างอ้อนจริงๆ
เกินคำว่าคู่หูแล้ววววว555
รอตอนต่อไปนะคะ
เมื่อคืนสงสารเมสมาก; × ;
#อ่านย้อมใจเมื่อคืน

#1 By Garayu (223.204.248.201|223.204.248.201) on 2014-07-14 11:31